Mariska van Zutven

making photobooks; door Andrés Marroquin Winkelmann

2011-10-12T12:03:00.001+02:00

In general, finding the suitable presentation of a body of work takes a long time. I always try several variations, with different papers, frames, sizes, to finally decide how to arrange photographs on the wall. With time, I’ve learned how to deal with this as a whole, so that the main idea of the project is reflected in its presentation, be it as book or in a show. I still remember how weeks after my graduate show I was re-designing the book. There was something that simply was not right, yet.

The conjuncture took place about a year ago. My ideas about books were changing, and I realized I had many books which I would only come back to once or maybe twice after buying them. There were only a few books that really drew me in deeply, and they were still exciting every time I looked at them. Even though there are many books with very strong contents, I had the feeling that often the book format wasn’t being used right. The photobook market has grown so rapidly over the past few years that it seems that often, just having a book out seems to be what matters for photographers. The production of a book is nowadays so straightforward that many photographers replace their portfolio with a book. However, I think that the purpose of producing a book should not be convenience. There are actually only very few publishers who really try to work hand in hand with the photographers to produce books that fit the work.

I met Jörg (Colberg) for the first time about five years ago at ICP in New York City. Our ideas about photobook making are very similar; and after checking whether we really were in the same boat, we decided to found Meier und Müller. Jörg pushed me to redesign the book to reveal the ideas behind the series. Without telling me what to do, he helped me understand the connection between form and contents - all of the sudden, everything was crystal clear. The earliest designs I tried were very gimmicky. I did not want the book (or the series) being carried by the design, I did not want the design to be just a trick to make the work interesting. After some tests, and after having looked at older dummies I decided to experiment with the parameters of the book format, pushing the boundaries. I started to center on ideas concerning self-determination, the decisions we made, still make, and those we did not dare to make. Investigating identity is the main idea behind the project.

The way Conditions in the end was conceived as a book allows the viewer to question and study her or his own identity in a very natural way. The book itself help the viewer to deal with perceptions, with how we look at people and how we would like to look at them. The book has been out for two months now, and the editions are almost sold out. The press has been very positive, and we are very happy about that. Currently, Jörg and myself are working on upcoming projects, and we couldn’t be more motivated to push this venture into the next level. Making photobooks is a lot of work, it’s hard, but when everything finally comes together, it’s just a thrill that’s very hard to describe.

Fragmenten uit bijschriften gelezen op het Noorderlicht Fotofestival

2011-10-11T23:27:00.003+02:00

Bouwen - en daarmee verstedelijking - is de manier waarop de mens erin is geslaagd om een inherent vijandige natuur onder controle te brengen en er een eigen plek te veroveren. Een flat of een huis is niet alleen een gebruiksobject, maar ook een totem, een vlag in de grond, een indicator van territorium. (...)
(Franky Verdickt)

Op een klein territorium als dat van BAHREIN heeft koortsachtige bouw een groot effect op de omgeving. De natuurlijke ruimte, zowel horizontaal als verticaal wordt drastisch ingekrompen. Herinneringen aan een geschiedenis vol individuen en gemeenschappen van verschillende etnische en culturele achtergronden zijn door de oprukkende moderniteit uitgewist. De nieuwe geschiedenis is - ondanks utopische beloften - niet voor en door het volk gemaakt, maar toegesneden op de behoeften van autoriteiten die weinig voeling hebben met de wensen van het volk. Ondertussen moet iedereen zich psychologisch aanpassen aan de dagelijkse visuele schok van de nieuwe geografie.
(Anas Al-Shaikh)

CHINESE SENTIMENT is zijn poging om weer in contact te treden met het authentieke China. Shen Wei benadert het land op een intieme, persoonlijke manier, door voorbij de politieke en economische aspecten te kijken. Hij maakt de serie tot een persoonlijke reis door de private en publieke ruimte van dit gigantische land.

The risk of an early spring:
This year, like every year, spring has sprung. But not when it was supposed to.
As the temperatures of the Earth and the oceans are rising, ecosystems go nuts.
(....)A decoupled world of dinner tables where families are not having dinner, beds where someone will not sleep, unwatched TV screens, passengerseats with no passengers, people without faces, welcoming airports, with no one to welcome you, plastic animals dying and flowers that don't need water, pictures shot in the '70s carying the date of the 8th of August 2003, advertising messages with no receivers.
wrong timings, missed encounters, unclear destinations; thats the early spring of the human species.
(tekst: Lorenzo de Rita, fotografie: Bertrand Fleuret)

De jongeren zijn zo een ziel die zich niet kan identificeren met het lichaam waar het in huist. Hoe navigeren zij door de wereld die de hunne is, maar toch niet?
(Dana Popa)

Ooit was dwe Bronx in New York Amerika's beruchtste Amerikaanse achterstandswijk - een decor van vervallen huurpanden, vervuilde straten, gangleden en rondhangende hiphoppers. det deco is beetje bij beetje aan het verdwijnen. Bewonders hebben letterlijk het zaad van de vooruitgang geplant. meer dan honderd volkstuinen gedijen nu op ongedachte locaties. Zo maakt de south Bronx deel uit van de voorhoede van de Urban Farming-beweging, die grote betekenis kan hebben voor het milieu en voor het sociale klimaat in stedelijk gebied.
(Nina Berman)

Een goede straatfotograaf moet over vele talenten beschikken: oog voor detail, licht en compositie, feiloze timing, een humanitaire kijk op de wereld, en een niet aflatende drang om onafgebroken foto's te willen nemen om maar geen moment te hoeven missen

scriptie SCHUIF AAN eindelijk online.

2011-06-13T01:24:00.002+02:00

Open publication - Free publishing - More eating

en weg..

2010-11-02T17:59:00.003+01:00

Mijn dagdromen handelen over avonturen in boomgaarden en bossen, of over de strijd voor een mooiere wereld. Al dromend heb ik al heel wat jonge zeehondjes gered en voer ik regelmatig een 'volwassen' politiek gesprek tegen het niets. In mijn dromen ben ik Robin Hood, of een primitief levende zelfstandige vrouw, of een charismatisch wereldverbeteraar. Realiteit bestaat niet, of is hetzelfde.

Lang geleden al, droomde ik overal waar ik was; In het verkeer, op het schoolplein, in de klas, op mijn kamer. Ik zakte weg in mijn eigen hoofd en bevond me dagelijks in een grote droom. Alles kon en mocht gebeuren. Het dagdromen startte na het horen of lezen van één woord wat me ergens aan deed denken. Ik herkende iets en binnen één seconde bevond ik mij in een acute dagdroom, nog levendiger dan een Amerikaanse film.

In mijn dromen voel ik mij gelukkig. Ik overleefde alles; elke tegenslag, elke uitdaging en elk gesprek altijd even glansrijk. Ik ben een held.

Ergens onderweg heeft iemand me gezegd dat je, als je iets steeds vergeet, je het ook niet belangrijk vindt. Want als je het wel belangrijk vindt, dan zou je er een prioriteit van maken en het niet vergeten. Mijn gymspullen, mijn sleutels en mijn fiets zijn dus niet belangrijk, net als vrienden niet, die ik wel eens vergeet terug te bellen.

Niet meer dromen dus want dan vergeet ik belangrijke dingen, zeggen ze.

datingsite Ruglinks is actief

2010-11-02T17:52:00.001+01:00

http://www.ruglinks.nl/

Föhn fotografeert voor jarige 'TheatersTilburg'!

2010-11-02T17:48:00.004+01:00

Vanwege haar 50 jarig bestaan in 2011, heeft de Theaters Tilburg Föhn uitgenodigd een fotografische visie te geven op haar aanwezigheid in het culturele leven van Tilburg.

Föhn exposeert met nieuw werk over de schouwburg en de aanwezigheid van de schouwburg in de Tilburgse gemeenschap. Föhn exposeert zijn foto's van Januari tot Maart 2011 in de Foyer van de Concertzaal van Theaters Tilburg. Toegang is gratis.

Föhn is een fotografencollectief bestaande uit 10 leden. In deze expositie doen 6 van de 10 leden mee. Föhn fotografeert overwegend vanuit een documentaire inslag en probeert een uitspraak te doen over de manier waarop de mens zich verhoudt tot zijn omgeving. Föhn onderzoekt daarnaast de taal van fotografie in het hier en nu, maar ook in verleden en toekomst.

Al eerder exposeerde Föhn zijn fotografie in Kunstpodium T, Foto Universalis: Een onderzoek naar de universele fotomomenten in onze familiealbums. Op deze pagina vind je korte uitleg per fotograaf over het project wat ieder uitvoert ter gelegheid van de 50e verjaardag van Theaters Tilburg

Juli

2010-09-17T14:38:00.003+02:00

Volgens mij heb ik, voor het eerst, liefde op het eerste gezicht meegemaakt. Het was een glimlach. Een hele ontwapenende, onwillekeurige, ontsnapte glimlach. Ja, ontsnapt, is het goede woord. En het waren vooral de ogen die zo glimlachte.
Goh. Ik heb zelden zo'n glimlach gezien. .. Die niet bedoeld is als lach om een grapje, om toe te lachen, te verontschuldigen.. en verder. Hij was om mij.. of voor mij. En er ontsnapte ook zo'n glimlach bij mij. Hij was al verstuurd voordat ik in de gaten had dat ik iets ontving. Ik deed het met mijn mond, maar vooral met mijn ogen. Het was een verwarrend open glimlach en toch maar 1 seconde.

rochefoucauld

2010-06-07T22:21:00.000+02:00

We zouden naar weinig dingen vurig verlangen, als wij precies wisten waarnaar we verlangden.

man met fruitboom

2010-06-03T23:20:00.003+02:00

hutten bouwen

2010-05-16T23:58:00.001+02:00

Er leeft nog, jawel, ÉÉN garnaal..
De mini-vissenkom, speciaal voor de garnaaltjes, is bij het hutten bouwen gebruikt als decoratiestuk in het 'interieur' van de hut en omgevallen in het zwarte tuin-zand.Niet meer te vinden die garnalen. Er lag nog één spartelend garnaaltje op de bodem van de minivissenkom. Die hebben we gered.

expositie Foto Universalis in Kunstpodium T!

2009-10-29T00:57:00.002+01:00

site van ruglinks komt eraan!

2009-10-28T15:35:00.004+01:00

boekpresentatie Samen koken en eten

2009-09-25T23:53:00.003+02:00

Koken in de wijk Oosterheide; verkrijgbaar vanaf 19 november 2009

OOSTERHOUT - Een aantal instanties hebben meebetaald aan de totstandkoming van het 'wijkkookboek'. Marjo Schoonheim verzorgde tekst en Mariska van Zutven maakte prachtige foto's. Buurtbewoners uit Oosterheide gingen vier avonden samen koken en samen eten. Het boek is een verslag in woord en beeld van die avonden: 'Een buurt in actie, want iedereen eet'. De vier avonden kenden allen een verschillend keukenthema: Marokkaans, Turks, Afghaans en Nederlands.

Het boek is in Oosterhoutse boekhandels te verkrijgen.

Expo in Kunstpodium-T Tilburg samen met Föhn!

2009-09-17T18:44:00.003+02:00

Op 22 oktober 2009 opent in Kunstpodium T de eerste expositie Föhn.

Met de expositie ‘Foto Universalis’ onderzoekt Föhn de rol en betekenis van onze familiefotografie en daarmee het familiealbum in Nederland.
In de expositie is zowel individueel werk te zien als een gezamenlijk fotowerk wat ter plekke gemaakt wordt van elkaars jeugdfoto’s. Het individuele werk van elke fotograaf reageert met name op de universele, maar als uniek ervaren, fotomomenten in ons leven. Waar de ene fotograaf het gevoel van individualisme onderuit haalt, vult de andere fotograaf herkenbare momenten of ervaringen in, die uitblijven of niet zichtbaar zijn in een familiealbum.

Deelnemende fotografen zijn: Bob Verbruggen, Anjès Gesink, Erik Klein Wolterink, Claudia den Boer, Ria Kock, Jan van Wessel, Mariska van Zutven en Lisa Jacobs.

De tentoonstelling is digitaal te bekijken in deze online catalogus:

Open publication - Free publishing - More collective

Oud vaderland in Fotomuseum!

2009-07-29T23:56:00.005+02:00

Beste Mariska,

Een mail van boekhandel v/h Van Gennep uit Rotterdam.
Wij verzorgen de inkoop van boeken voor het Nederlands Fotomuseum.
Op het fotofestival van Naarden (her)ontdekten wij jouw titel
'Oud vaderland nieuw moederland'.
Wij zouden deze titel graag in tweevoud in consignatie willen ontvangen

Hopelijk vind je dit ook een mooi plan, we horen het graag!
Mooie groet uit Rotterdam,Monique van Oosterhout--
Boekhandel v/h Van Gennep
http://www.boekhandelvangennep.nl/

Fotofestval Noorderlicht Groningen

2009-07-16T23:52:00.002+02:00

Dear Mariska van Zutven,

We are happy to inform you that the work you submitted for the NoorderlichtPhotofestival 2009 has made the first selection and is now on our longlist.

This means that we appreciate your work and that it suits the idea of the exhibition curated by Wim Melis. We need a few more weeks to make the second and final selection.

on behalf of Wim Melis,
Irene Kromhoutfestival coordinator

(helaas.. geen final selection.. 4 oktober ga ik kijken in Groningen. Ik ben erg benieuwd!)

Eerlijke kans

2009-03-06T23:48:00.009+01:00

Zoeken naar de ware liefde!

De bio-variant van het internetdaten.
Daten zonder kleurstoffen.
Unieke smaken blijven behouden.

Volg mijn zoektocht naar de (beeld)taal van de eerlijke kans op liefde. Onmogelijk misschien. Klik op de blogtitel voor meer informatie

boekenpitch 8 maart 2009

2009-02-08T23:09:00.004+01:00

Vanmorgen ben ik gewapen met mijn laatste afstudeerboekjes (12 stuks) naar het fotomuseum gegaan. Als je het afstudeerboekje als één hoofdstuk uit een veel groter boek ziet..(Want tijd gaat door, ik verander, mijn kinderen veranderen en ik blijf foto's maken) dan heb ik het toekomstige grote boek OUD VADERLAND NIEUW MOEDERLAND 3 hoofstukken erbij gegeven. Van augustus 2008 tot nu.

landcontacten

2009-02-07T01:39:00.009+01:00

8 maart Fotoboekenpitch in Fotomuseum Rotterdam

2009-02-07T01:30:00.004+01:00

"Je bent een van de geselecteerde deelnemers voor de pitch!
Uit alle aanmeldingen voor de pitches hebben wij 16 deelnemers geselecteerd. En omdat we enthousiast zijn over jouw werk willen we je graag uitnodigen om jouw fotoboek voor te leggen aan panel 1 bestaande uit: Nina Post, Episode Uitgevers; Rens Muis, 75B het Rotterdams Grafisch Ontwerpcollectief; Maaike Lauwaert, Mondriaan Stichting en Thomas Manneke, fotograaf."

Dus ik knip en plak me een ongeluk aan een vervolg op Oud Vaderland Nieuw Moederland
Volgende week ben ik weer bereikbaar en maak ik mijn post weer open.

vluchteling zoekt plek zonder prikkels

2009-01-15T10:16:00.008+01:00

Soms stel ik me mezelf voor als een ingedeukt individu. Een individu dat oorspronkelijk, zonder deuken, rond liep en leefde in het Nederlandse landschap. Ik genoot van deze platte wereld om mij heen en voelde een staat van rust. Onze woonwijk, waar ik opgegroeid ben, was overzichtelijk en kalm en grensde aan buitengebied. Nog geen honderd stappen verder begon de uitgestrektheid van Nederland. Niet alleen mijn omgeving was overzichtelijk, ook mijn weekindeling was helder; elke woensdagmiddag tussen half 4 en half 6 keek ik televisie en in het weekend bezochten we familie.

En toen kwamen er deuken. Het aanvankelijke overzicht is in de loop van de jaren verstoord door nieuwe ontwikkelingen in onze leefstijl en omgeving. Ik bedoel bijvoorbeeld bedrijventerreinen die de platte wereld verstoren. Of schreeuwende reclames tussen televisieprogramma's, Beeldschermen die overal aan lijken te staan of uithangborden in de straat. Ik heb ze niet gekozen. Net als zoveel andere dingen is het er gewoon. Ze horen bij de tijd. Ik kan ze niet ontwijken. Woonplaats, baan, mensen om je heen, alles kun je veranderen en ontvluchten, maar niet de tijd waarin je woont.

Visueel voel ik mij onveilig en steeds onder vuur. Alles trekt aan me, alles schreeuwt, overal moet ik iets mee. Ik word onrustig van de drukte en somber van het diepere contact dat ik niet meer maak met vlakke stukken land, mijzelf en betrokken anderen. Dat lukt steeds minder goed en ook dat deukt.

Ik heb een auto, werk, kinderen en computers. Ik heb vrienden. Héél veel vrienden. Ik heb contact want ik heb een telefoon. Nu wil ik vluchten, voor mensen, sociaal verkeer, verplichtingen, werk, administratie, bedrijventerreinen en reclames.

Ik zoek een plek in Nederland waar ik me kan verstoppen voor al die dingen die ik niet meer wil zien. Ik zoek Nederland zonder prikkels, of in ieder geval Nederland met zo weinig mogelijk prikkels.

Ben om 8 uur terug

2009-01-11T23:34:00.006+01:00

Zomaar gevonden. En ik moet er naar blijven kijken. Ik heb het al overal op geprikt, maar op de tafel ligt ie toch het beste. "Ik ben even..."
" Ben om 8 uur terug".. "Moest nog even.. maar het eten ligt in de koelkast"

genomineerd voor de Jules Groenen prijs

2008-12-09T13:30:00.004+01:00

Juryrapport Jules Groenen

Zeer gevarieerd totaal. Hoog nivo; 1x Grafisch ontwerp, Fotografie 2x , 1x animatie en 1 x illustratie.

Genomineerden zijn Tom van Limpt, Karel Geboers en Maike Verwijs, Linda Faas en Mariska van Zutven

Tom van Limpt, Karel Geboers en Maike Verwijs appelleren aan analytisch vermogen,
Linda Faas en Mariska van Zutven nodigen uit tot zoeken naar samenhang.

Mariska van Zutven levert een sterk ego-document af. Een schaamteloze registratie zonder drama. Iedere verdere toevoeging zou een invulling zijn en daarvoor is het werk te integer.

hold fast to dreams for if dreams die..

2008-12-04T18:18:00.004+01:00

Mijn tijd

2008-11-10T00:54:00.000+01:00

Ik onderzoek tijd, nog steeds: Tijdsgeest, tijdsbeeld, tijdloos, tijdverdrijf, dat deel wat verandert, dat deel wat niet verandert, tijd als decor en kostuum in een afbeelding. Naakte tijd. Aangeklede tijd. De woorden tijdloos en tijdloos beeld gaan steeds door mijn hoofd.